Każda Minuta Życia Się Liczy- Rozdział 1

"Przyjaźnie"

 Maggie czuła się jak w niebie! chociaż wiedziała że jutro idzie do szkoły...

Maggie umyła się i dokładnie i poszła spać w swoim nowym pokoju. Kiedy się obudziła czuła się jakby nie wyspana, bolała ją głowa i była niesamowicie głodna. Pierwsze co to poszła oczywiście do łazienki. Nie zastanawiając się co robi włożyła nogę do toalety i umyła twarz nowym płynem "DełqoFa" . Następnie żołądek podpowiadał jej aby pójść do kuchni i coś zjeść. Chyba nawet dobrze bo by zemdlała po drodze. Zobaczyła na kuchennym blacie naleśniki z sosem klonowym. Nałożyła na talerz ze dwa i usiadła przy stole. Kiedy już zakończyła czynność "kuchenną" zaczęła szukać Helen ( jej babci ) . Spotkała ją dopiero w piwnicy gdzie grała w szachy. 

- Kiedy ona wstała? I czemu gra w szachy? - Myślała.

Przywitała się, a staruszka odwzajemniła to uśmiechem. Maggie usiadła na przeciwko babci. Nastała chwila milczenia. Pierwsza odezwała się Helen z zapytaniem jak dziewczynie minął dzień. Maggie kiwneła głową po czym spytała czy babcia ma jakieś tabletki przeciwbólowe.  Helen powiedziała żeby poszukała w ogródku. 

-Czemu akurat w ogrodzie?! Zakopała je czy co?! - Cały czas wpadały jej do głowy przedziwne pomysły.

Przed drzwiami wyjściowymi jeszcze walnęła w wieszak. Zastanawiała się czy jej mózg nie śpi lub czy w ogóle ma mózg. Wyszła z domu szybkim krokiem i popędziła do ogródka. Nie zdawała sobie sprawy z tego że wyszła prawie naga ponieważ była w samej piżamie. Nawet nie miała skarpet. Podeszła do  krzaków i zobaczyła tam te  dziwne rośliny. Zawsze jej się podobały. Zobaczyła pośród nich coś jeszcze bardziej dziwnego. Tam były te tabletki , lecz były w jakimś naczyniu. Dziewczyna prędko pobiegła do Helen. Zasypała ją mnóstwem pytań dotyczących tej historii, a staruszka odpowiedziała że to nie było jakieś tam naczynie tylko dzban w którym miała kwiaty gdy ktoś do niej przychodził i wręczał jej te jak ona na to mówi "cudeńka". 

-Dlaczego miała w nim tabletki? I dlaczego miała to w ogrodzie? - pomyślała.

-Miałam je w dzbanie ponieważ pomyślałam że powinnam być oryginalna. A miałam to w ogrodzie bo prezenter pogody przepowiadał deszcz.- Odpowiedziała jakby czytała mi w myślach.

Niestety nadal dręczy mnie to pytanie "co tabletki w dzbanie miały do prezentera pogody?". Czasem zastanawiam się czy babcia nie straciła rozumu.

 Tak zleciał mi poranek nieszczęsnego poniedziałku.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozdział będzie bardzo długi, dlatego chcę podzielić go na części :S Załóżmy że to pył part 1 /Olcha